احمد کسروی
از بهائیپدیا، دانشنامهی بهائی.
احمد کسروی تبریزی (۸ مهر ۱۲۶۹، ۲۰ اسفند ۱۳۲۴) تاریخنویس، زبانشناس و پژوهشگر ایرانی بود. دو کتاب او به نامهای تاریخ مشروطهٔ ایران و تاریخ هجدهسالهٔ آذربایجان از مهمترین آثار مربوط به تاریخ جنبش مشروطهخواهی ایران است.
احمد کسروی در کاخ دادگستری تهران توسط فدائیان اسلام به اتهام الحاد و ارتداد، با ضربات متعدد چاقو به قتل رسید.
بهائیان او را از دشمنان آئین بهائی و از جمله بهائیستیزان میدانند[۱].
کسروی انتقادات سنگینی به اعتقادات شیعه، تصوف، و دین بهائی وارد کرد. وی کتابهایی با نامهای شیعیگری، صوفیگری و بهائیگری چاپ کرد و از این باورها انتقاد کرد. همچنین با چاپ کتاب ورجاوند بنیاد تلاش کرد روش مذهبگونهای را رواج دهد که آن را پاکدینی مینامید[۲].
[ویرایش] منابع
- ↑ آیا آئین بهائی ساخته سیاستهای خارجی است؟
- ↑ کسروی، احمد. ورجاوند بنیاد.۲.
