اخبار:اضافه شدن دو پایه جدید تحصیلی به مدرسهای بهائی در گینه نو
از بهائیپدیا، دانشنامهی بهائی.
بونیسی، پاپوآ گینهی نو ۳۱ اکتبر ۲۰۰۷ (سرویس خبری جهانی بهائی) -- در روستای دوردست بونیسی در استان Milne Bay در پاپوآی گینهی نو، سنی که مدرسه را شروع میکنید به اینکه چند سال دارید بستگی ندارد – این وابسته به آن است که آیا میتوانید از عهدهی رفت و آمد کلاس برآیید یا نه! هر صبح، بچهها برای دو ساعت با گاری سفر میکنند، ۲۰۰۰ پا از کوه را به سمت مدرسهی ابتدائی ایکارا پیاده پایین میروند و هر بعدازظهر پیاده به بالا برمی گردند. و این برای یک کودک ۷ ساله ساده نیست.
جلال میلز، یک بهائی آشنا با سیستم آموزشی در بونیسی گفت: «زمانی که بچهها به مدرسه میرسند خستهاند و سپس از آنها انتظار میرود که بر کلاس تمرکز کنند و بیاموزند.»
اما حالا موقعیت در حال تغییر است، حداقل برای دانش آموزان اول و دوم. ماه گذشته، مدرسهی ابتدائی بونیسی، که فقط به پیش دبستانیها سرویس میداد، کلاسهای جدیدی اضافه کردهاست.
این مدرسه که توسط جامعهی بهائی اداره میشود، در مقاطع پیش دبستانی و اکنون کلاسهای اول و دوم، از حدود ۱۲ دهکدهی همسایه، با پوشش دادن ناحیهای با تقریبا ۱۰۰۰ نفر جمعیت، به دانش آموزان خدمت میکند. دانش آموزان با زمینههای مذهبی متفاوتی میباشند.
کسیا روح، که در ماه سپتامبر با هلیکوپتر از رابول برای شرکت در مراسم گشایش کلاسهای جدید سفر نمود، گفت: «مردم خوشحالند که بهائیان در ساخت مدرسهای که تحصیل را برای پسران و دختران ناحیه فراهم کرده، کمک کردهاند.»
خانم روح که یک مشاور معتقد به دیانت بهائی است میگوید که بهائیان خودشان مشتاق بودند که برای مراسم بازدیدکنندگانی از بیرون داشته باشند. او گفت: «آنها بازدیدکنندگانی از خارج ناحیه نداشتهاند و میخواستند که دهکدههای همسایه شان بدانند که دوستان بهائی از جاهای دیگری خواهند آمد.»
مدرسه در سال ۱۹۹۵ با همت بهائیان محلی، کسانی که نگران کمبود فرصتهای تحصیلی برای بچهها بودند، شروع به کار کرد. در سال اخیر با تلاش برای اضافه کردن کلاسهای جدید همراه بود و امیدوارند که شاید با اضافه کردن سالانه یک کلاس بیشتر پیش روند. حدود ۵۰ بهائی در بونیسی و کمتر از ۱۰۰ نفر در نواحی اطراف زندگی میکنند.
آموزش در مدرسه به زبان محلی بومیکانا میباشد. زیرا این قاعدهی جامعه برای ۳ سال اول مدرسهاست. دانش آموزان معادل ۳ دلار امریکا هر ترم میپردازند، چرا که این مدرسه دولتی است و کمکهای مالی عمومی نیز ۹۹ دلار در هر ترم برای هر کودک پرداخته میشود.
این مدرسه ۳ معلم دارد که برای ۷۵ کودک به تدریس میپردازند. دو نفر از معلمین بهائی هستند اما بیشتر دانش آموزان غیربهائی هستند. آموزش مذهبی محدود به دورههای محدودی است و ادیان مختلف تعلیم داده میشوند.
حتی برای پاپوآ ی گینهی نو، بونیسی دور است. این دهکده در ارتفاع ۴۶۰۰ پایی از سطح دریا نزدیک ناحیهی Milne Bay در بخش شرقی کشور واقع است، بونیسی در بیشتر نقشهها نمایان نیست – و فقط یکی از دهکدههای کوچکی است که در نقشه مشخص شدهاست. نزدیک ترین منطقهی مسکونی با برق و آب لوله کشی یک پایگاه ساحلی با نام رابارابا است که با ۲ روز پیاده روی از میان کوهها قابل دسترسی است.
بونیسی برق، آب لوله کشی و سرویس ارتباطی از راه دور ندارد و بیشتر مردمش از راه کشاورزی امرار معاش میکنند.
علاوه بر خانم روح، بقیه مهمانان ویژه در مراسم گشایش مدرسه که شامل رئیس سیگرو بوابا از ناحیهی بونیسی و رئیس مدرسه ابتدائی ایکارا بودند نیز حضور داشتتند. جایی که بچههای برزگتر ناحیه به شرکت در کلاسها ادامه خواهند داد.
همهی مهمانان در آوازخوانی و رقص با ساکنین محلی و صدها بازدیدکنندهی دیگر از ناحیه که برای شرکت در جشنها پیاده آمده بودند، پیوستند.
زمین این مدرسه توسط رئیس اهدا شده بود. او در مراسم گشایش کلاسهای جدید گفت: «قبلاً، من این زمین را برای شکار cuscus استفاده میکردم و حالا آنرا به نسل آینده میدهم تا به شکار تحصیلات پردازند.»
[ویرایش] منابع
- ترجمه: سایت ساغر
