اخبار:تصویب قطعنامهی نقض حقوق بشر در ایران توسط کمیتهی سازمان ملل
از بهائیپدیا، دانشنامهی بهائی.
نیویورک، ۲۰ نوامبر ۲۰۰۷ (سرویس جهانی خبری بهائی) -- کمیتهای از مجلس عمومی سازمان ملل متحد امروز قطعنامهی با ابراز «نگرانی شدید» در مورد «موارد نقض حقوق بشر مداوم و سیستماتیک» در ایران را پذیرفت.
این قطعنامه که توسط کانادا پیشنهاد شد و از طرف ۴۱ کشور دیگر حمایت شد، از سرکوبی و آزار و اذیت نسبت به گروههایی از زنان و مدافعان حقوق زنان گرفته تا رسانههای خبری و گروههای کارگر، همینطور اقلیتهای قومی و مذهبی مختلف شامل بهائیان ایران توسط دولت ایران گزارش میدهد.
قطعنامهی کمیتهی سوم مجلس عمومی با ۷۲ رأی موافق در برابر ۵۰ رأی مخالف و ۵۵ رأی ممتنع در ۲۰ نوامبر ۲۰۰۷ تصویب شد. اخذ رأی لزوم تصویب قطعنامه را در رأی گیری نهایی توسط کل مجلس که برای ماه دسامبر برنامهریزی شد، ایجاب میکند.
تصویب این قطعنامه با دعوتی از ایران برای «عدم اقدام» بر این جنبش دنبال شد، رأیی که با ۷۸ رأی موافق در برابر ۷۹ رأی مخالف و ۲۴ رأی ممتنع شکست خورد. این اخذ رأی که نیز امروز انجام شد، به عنوان معیاری مهم از خواست مجلس عمومی برای تضمین بررسی موضوعات حقوق بشر در کشورهای خاص دیده شد.
بانی دوگال، نمایندهی اصلی جامعهی جهانی بهائی در سازمان ملل گفت: «ما خرسندیم که مجلس عمومی مسئولیتهای خود برای حمایت از حقوق بشر و آزادیهای بنیادی را که در منشور سازمان ملل تعیین شدهاست، نادیده نگرفتهاست.»
او ادامه میدهد: «نه فقط برای بهائیان ایران بلکه برای سایر گروهها و افراد مورد آزار و اذیت واقع شده در ایران اظهار نگرانیهای جوامع جهانی از این دست مهمترین منبع حمایت و تشویق خواهد بود.»
خانم دوگال گفت: «و این خصوصاً اهمیت دارد که امسال باری دیگرتلاشهای ایران برای به حاشیه راندن این قبیل قطعنامهها، از طریق رویههای مانوری شکست خوردهاست. این رأی در مقابل پیشنهاد به اصطلاح «عدم اقدام» قبل از تصویب قطعنامه به خودی خود بیان قدرتمندی از اهمیت چنین قطعنامههای خاص کشوری میباشد.»
خانم دوگال توضیح میدهد که پیشنهاد «عدم اقدام» رویهای است که اگر پذیرفته شود، از حتی مباحثه کردن افرادی که در سازمان ملل اظهار نظر میکنند پیرامون قطعنامهی خاصی جلوگیری خواهد کرد. این روش به طور فزایندهای استفاده میشود تا به کشورها اجازه دهد که از دادن رأی بله-یا-خیر در موضوعات حساس سیاسی، مثل حقوق بشر احتراز کرده و از موشکافی جهانی بگریزند.
قطعنامه به وضوح شرایط رو بزوال حقوق بشر در ایران را با اظهار «نگرانی جدی» دربارهی «شواهد تأیید شده» از شکنجه و ظلم، تنبیه یا رفتار تحقیرکننده و غیرانسانی از جمله شلاق یا قطع عضو؛ اعدامهای عمومی از جمله سنگسار و زندانی کردن، سرکوبی شدید، و محکوم کردن زنانی که حقوق خود را در محافل صلح آمیز ممارست میکنند، یک رشته عملیات ارعاب بر ضد مدافعان حقوق زنان، و تداوم تبعیض برضد زنان و دختران شرح میدهد.
این قطعنامه همچنین تبعیض فزاینده و سایر موارد نقض حقوق بشر بر ضد افراد متعلق به اقلیتهای مذهبی، قومی، زبانی و دیگر اقلیتها شامل عربها، آذریها، بلوچها، کردها، مسیحیان، یهودیان، صوفیان، مسلمانان سنی و بهائیان را ذکر میکند.
در مورد بهائیان، قطعنامه به طور خاص اشاره میکند که مواردی چون «حملاتی نسبت به بهائیان و دین آنها در رسانههای دولتی، شواهد روزافزون از تلاشهای دولت برای شناسایی و نظارت بر بهائیان و ممانعت از شرکت آنها در دانشگاهها و پیشرفت اقتصادی؛ و افزایش موارد حبس و بازداشت و توقیفهای خودسرانه و غیرقانونی وجود داشتهاست.
این قطعنامه به بحث در مورد «محدودیتهای مداوم، سیتماتیک و جدی آزادی انجمنها و موسسات صلح آمیز، آزادی عقیده و بیان آن از جمله آنچه در رسانهها و اجتماعات اعلام میشود، و آزار افزاینده، ارعاب و آزارواذیت مخالفان سیاسی و مدافعان حقوق بشر، از همهی اقشار جامعهی ایران شامل بازداشتها و سرکوبی شدید رهبران کارگران، اجتماعات صلح آمیز کارگران و دانشجویان» نیز میپردازد.
برای اطلاعات بیشتر سایت اخبار جامعهی جهانی بهائی را ببینید.
