اخبار:مراسم سالروز تیرباران باب
از بهائیپدیا، دانشنامهی بهائی.
۸ ژولای ۲۰۰۷-- (سرویس خبری جامعه جهانی بهائی) -- در نهم ژولای بهائیان سراسر عالم سالروز شهادت باب را گرامی داشتند. باب که یکی از دو موسس آیین بهائی است توسط یک جوخه آتش در ایران که در آن زمان "پرشیا" نامیده میشد اعدام گردید.
باب –که نام او در عربی به معنای «دروازه» است- در سال ۱۸۴۴ اظهار امر کرد و اعلان نمود که آمدهاست تا مسیر را برای موعود مورد انتظار همه ادیان آماده سازد. موعودی که میآید تا صلح جهانی را بنا نهد. در سال ۱۸۶۳ بهاالله علناً اعلان نمود که همان نفس موعود است.
باب دهها هزار نفوس را مجذوب خود نمود. نگرانی اغتشاش و آشوبی که در اثر پیام او ایجاد شد اولیای امور را بر آن داشت که وی را به اتهام بدعت گذاری به مرگ محکوم نمایند. او و یکی از پیروانش که درخواست نموده بود تا در شهادت با او شریک گردد بوسیله یک جوخه متشکل از ۷۵۰ سرباز در یک میدان عمومی در تبریز اعدام شدند.
بدن باب هم اکنون در حیفا، اسراییل در یک مرقد زیبا بر روی کوه کرمل مدفون است. اینکه چگونه باب به حیفا و به آرامگاه ابدیاش آورده شد خود یک فصل خاص در تاریخ دیانت بهائی است. در حقیقت عبدالبهاء، فرزند بهاالله و کسی که از سال ۱۸۹۲ تا سال۱۹۲۱ رهبر جامعه بهائی بود، تدفینی بسیار مناسب برای باب را، به عنوان یک وظیفه کلیدی و مهم در طول قیادتش در نظر گرفت.
رمس باب که توسط پیروانش از خندقی در نزدیکی محل شهادت رهایی داده شده بود به دقت در ایران برای مدت نیم قرن پنهان داشته شد. در سال ۱۸۹۹ علی رغم وجود خطر بزرگ اولیای کشوری و مذهبی و دیگران، رمس او از طریق اصفهان، کرمانشاه، بغداد و دمشق به بیروت و سپس از طریق دریا به زمینی در شمال حیفا یعنی محل سکونت عبدالبهاء منتقل شد.
عبدالبهاء او را به مدت یک دهه دیگر پنهان نمود و سپس این امانت مقدس را در یک مقر مخصوص قرار داد. مقری که توسط بهاءالله به عنوان آرامگاه ابدی باب مشخص شده بود. عبدالبهاء بشخصه این مراسم روحانی را هدایت نمود. بعدها یک مرقد نفیس با گنبدی طلایی بر روی مقبره ساخته شد. این بنا یکی از مشهورترین نشانههای ویژه اسراییل شمالی و زیارتگاهی برای بهائیان سراسر عالم گشتهاست.
- منبع: Bahá'í World News Service - Bahá'í International Community
- ترجمه: سمیرا، سایت ساغر
