ادبیات بهائی

از بهائی‌پدیا، دانشنامه‌ی بهائی.

در دیانت بهائی آیات به ۹ سبک و لحن مختلف گفته شده است^[۱]، که بهائیان این آیات را وحی نازل شده بر بهاءالله می‌دانند.

یکی ازدانشمندان بهائی به نام فاضل مازندرانی پس از مطالعه دقیق اثار بهائی این ۹ لحن را بشرح زیر طبقه بندی کرده‌است:

1. شان و لحن الوهیت در امر و فرمان.
2. شان و لحن عبودیت و مناجات.
3. شان و لحن مفسریت در تفسیر و تاویل کلمات قبلیه و معارف دینیه.
4. شان و لحن شریعت و نسخ و وضع احکام و تقنین قوانین شرعی و اصلاح ادیان.
5. شان و لحن عرفان و سیر و سلوک و ارشاد و مسائل تصوف.
6. شان و لحن سیاست و دستور به ملوک.
7. شان و لحن علم و حکمت و فلسفه در بیان اسرار خلقت و طب و کیمیا و غیرهما.
8. شان و لحن تعلیم و تربیت و اخلاق.
9. شان و لحن اجتماعی و صلح کل و وحدت عالم و حقیقت . ^[۲]

[ویرایش] پاورقی

1. ↑ بهاءالله، سوره هیکل نازل شده در عکا
2. ↑ اسرارالآثار، جلد اول، فاضل مازندرانی، صفحه ۳۳

[ویرایش] منابع

نفحات ظهور حضرت بهاءالله، ادیب طاهرزاده، صفحه ۵۱ پیوند به صفحه کتاب