رساله مدنیه
از بهائیپدیا، دانشنامهی بهائی.
| شخصیتهای اصلی | |
| نوشتهها | |
| کتاب اقدس · کتاب ایقان کلمات مبارکه مکنونه | |
| موسسات | |
| تاریخچه | |
| شخصیتهای بارز | |
| بیشتر | |
|
نشانها · احکام
|
رساله مدنیه یکی از آثار عبدالبهاء است. او این رساله را به دستور بهاءالله و در سال ۱۸۷۵ تحت عنوان اسرارالغیبیه لاسباب المدنیه مینویسد. این نوشته به طور خطی در ایران منتشر میشود اما بعداً و در سال ۱۸۸۲ در بمبئی بدون ذکر نام نویسنده چاپ میشود.
قسمتی از رسالهی مدنیه:
| علم و دانش و پاکی و زهد و ورع و آزادگی به هیات و لباس نبوده و نیست، در زمان سیاحت کلمه مبارکهای از شخص بزرگواری استماع نمودم که تا به حال شیرینی آن کلمه از کامم نرفته و آن اینست: نه هر عمامی ای دلیل زهد و علم است و نه هر کلاهی علت جهل و فسق ای بسا کلاه که علم علم برافروخت و ای بسا عمامه که حکم شرع برانداخت |
دو مورخ ایران خانم «هما ناطق» و «فریدون آدمیت» نسبت به این رساله این چنین مینویسند:
«...درجهت دیگر اندیشه ترقی هواخواهانی دارد که با قوت ازآن دفاع میکردند. نمونه اش رسالهای است که نه اسم دارد و نه اسم نویسنده این رساله که در ۱۲۹۲ نگاشته شده تا درجهای بازنمای سیاست ترقیخواهانه عصر سپهسالار است.» (افکار اجتماعی و سیاسی و اقتصادی در آثار منتشر نشده دوران قاجار)
[ویرایش] منابع
رساله مدنیه صفحه ۴۱
