اعدامیهای شیراز
از بهائیپدیا، دانشنامهی بهائی.
سن این زنان بین ۱۷ تا ۵۷ سال بود و همه آنها مورد بازجوئی وشکنجه قرار گرفتند و شاهد اعدام همدیگر بودند تا بدین وسیله، به گفته چندی از زندانبانان، دست از اعتقاد خود نسبت به دیانت بهائی بردارند و آن را انکار کنند. اما هیچیک از آنها از اعتقاد خود دست بر نداشته و در نتیجه اعدام شدند.
جوانترین زنی که در ۲۸ خرداد ۱۳۶۲ اعدام شد، مونا محمودنژاد دختر ۱۷ ساله محصل بود که به گفته شاهدان طناب دار خود را قبل از اعدام بوسید.
نفر بعد، زرین مقیمی دختری ۲۸ ساله بود که در جواب درخواست دست برداشتن از اعتقادش گفته بود: «چه شما قبول کنید چه نه، من بهائی هستم شما نمیتوانید این اعتقاد را از من دور کنید، من با تمام وجودم و قلبم بهائی هستم.»
- رویا اشراقی ۲۳ ساله دانشجوی دامپزشکی
- شیرین دالوند ۲۵ ساله جامعه شناس
- عزت اشراقی مادر رویا اشراقی ۵۷ ساله خانه دار
- مهشید نیرومند ۲۸ ساله دانشجوی فیزیک که به علت اعتقادش از دانشگاه اخراج شده بود
- سیمین صابری ۲۵ ساله
- طاهره ارجمندی ۳۰ ساله پرستار
- اختر ثابت ۲۵ ساله و پرستار
- نصرت غفرانی یلدائی ۴۷ ساله و عضو محفل روحانی محلی شیراز
اجساد این زنان همگی بر روی هم ریخته و دفن شد.
[ویرایش] منابع
[ویرایش] جستارهای وابسته
