ایران
از بهائیپدیا، دانشنامهی بهائی.
ایران کشوری در جنوب غربی آسیا در منطقهی مشهور به خاورمیانه است. نام رسمی آن جمهوری اسلامی ایران و پایتخت آن تهران است.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] نام ایران
نام ایران در لغت به معنی «سرزمین آریاییان» است و مدتها قبل از اسلام نیز نام محلی آن نیز ایران، اران، یا ایرانشهر بود. [۱]
[ویرایش] دین
همچنین برخی از آیینهای دیگر در برخی دوران رواجی اندک یافتهاند نظیر ادیان مزدک، مانی و مسیحیت قبل از اسلام.
در پانصد سال اخیر، بهویژه بعد از تشکیل دولت صفویان همواره تشیع مذهب رسمی ایران بودهاست و در حال حاضر از جمعیت ایران، ۸۹٪ شیعه، ۹٪ سنی و ۲٪ زرتشتی، یهودی، مسیحی و بهائی هستند.[۲] در اصل ۱۲ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران اسلام و مذهب جعفری اثنی عشری دین رسمی است. همچنین در اصل ۱۳ قانون اساسی، ایرانیان مسیحی، یهودی و زرتشتی به عنوان اقلیت مذهبی پذیرفته شدهاند و میتوانند در حدود قانون بر اساس دین خود عمل نمایند، بدین ترتیب هیچ گونه حقی برای بهائیان به عنوان بزرگترین اقلیت مذهبی وجود ندارد و آنها نمیتوانند مانند دیگر اقلیتهای مذهبی مراسم خود را در این کشور برگزار کنند.
[ویرایش] ایران و دیانت بهائی
دیانت بهائی در کشور ایران بزرگترین اقلیت مذهبی به شمار میرود. ایران به خاطر متولد شدن بهاءالله و باب در شهرهای شیراز و تهران و همچنین به مبعث رسیدن آن ها به پیامبری در این دو شهر،مقدس ترین کشور برای بهائیان عالم است.
[ویرایش] پانویس
- ↑ MacKenzie David Niel. «Encyclopedia Iranica, Ērān, Ērānšahr». Mazda۱۹۹۸، ۸Cosa Mesa: پیوند
- ↑ The World Factbook
