بقای روح
از بهائیپدیا، دانشنامهی بهائی.
در آثار دین بهائی از پنج نوع روح صحبت به میان آمده که به شرح زیر است:[۱]
- روح نباتی
- روح حیوانی
- روح انسانی
- روح ایمانی
- روح القدس
بهائیان معتقدند که انسان به خاطر کامل نبودن عقل انسانی، از شناخت و درک روح عاجز است.[۲]
چون انسان و در واقع عقل او مادی است هرگز نمیتواند درک مسائل غیر مادی، مانند خداوند و روح را بکند و در کتابهای آسمانی اگر مطلبی در مورد روح باشد، در مورد خصائص روح است نه ماهیت آن و در این راستا دین بهائی هم از بقیه ادیان مستثنی نیست.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] زمان پیدایش روح
به اعتقاد بهائیان زمان پیدایش روح در انسان، همزمان با انعقاد نطفه جسمانی است. [۳]
[ویرایش] بقای روح
در مورد بقای روح عبدالبهاء مینویسد:
| روح انسانی را بدایت است، ولی نهایت نه. الیالابد باقی و برقرار است.[۴] |
[ویرایش] ترقی روح
بهائیان معقدند روح انسانی به ترقیات خود در عالم الهی در مرتبه مخصوص خود ادامه میدهد و این ترقیات روحانی بسته به فیض الهی است و یکی دیگر از عوامل موثر در ترقی، دعا و مناجاتی است که در حق متوفی خوانده میشود»[۵]
عوالم روحانی و جسمانی از یکدیگر جدا نیستند.
رشد و نمو درخت که ریشههایش عمیقا در خاک است با وجود اینکه رتبهاش از خاک بالاتر است ولی برای حفظ حیات خود به آن وابستهاست و علی رغم وابستگی در خلاف جهت آن رشد میکند و این دقیقا مانند نیاز انسان به این عالم برای رشد روحانیش است.
بعضی از اعضاء در عالم رحم مانند چشم بی فایدهاند ولی با ورود به این عالم و به کمک آفتاب ارزنده ترین حس که بینایی است را به انسان عطا میکند و به همین قیاس فضائلی که انسان در این عالم کسب میکند با کیفیاتی که در عالم روحانی بعد موجود و بر ما در این عالم فانی مجهول است سبب ترقیات روح در عالم بعد خواهد شد.[۶]
بهاءالله مینویسد:«فرق این عالم با آن عالم مثل فرق عالم جنین است با این عالم»[۷]
