بهائیپدیا:شیوه ارجاع به منابع
از بهائیپدیا، دانشنامهی بهائی.
ساختاربندی فهرست منابع یک مقالهی دانشنامهی بهائی جزو جزئیاتی است که در درجهی دوم اهمیت قرار دارند. بنابراین در صورتی که شما یک روش خاص (بخصوص روشهایی که بوسیلهی اهل فن در آن رشتهی خاص استفاده میشود) را برای یاد کرد منابع بکار میبرید، لطفاً استفاده از همان روش را ادامه دهید. اما در صورتی که نمیتوانید در مورد اینکه چه شیوه و روشی را انتخاب کنید، تصمیم بگیرید و یا نمیدانید چه اطلاعاتی را در یادکرد منبع باید گنجاند، به خواندن این مقاله ادامه دهید.
در این مقاله یک شیوهی نوعی بر مبنای شیوهی استانداردی که در کتاب شیوهنامهی شیکاگو از آن با عنوان «ساختاربندی علمی» یاد شده، آمدهاست.
ابتدا شیوهی ارجاع به منابع در متن مقاله را معرفی میکنیم و سپس روش یادکرد اطلاعات مربوط به منابع مختلف (کتاب، مقالات و...) را در بخش == منابع == مقاله بررسی مینماییم.
[ویرایش] روش اشاره به منابع در متن
- روش اشاره به منابع این است که منابع را در بخش مربوط فهرست میکنند و در هنگام ارجاع در داخل متن به پانویس ارجاع میدهند که در آنجا نام خلاصهی منبع آمدهاست:
این متن اصلی مقالهاست که از کتاب خاصی{{نشان|khas}} و کتاب دیگری{{نشان|digar}}
برداشته شدهاست و یک پانویس{{نشانه|fn|*}} هم دارد.
== پانویس ==
# {{پاورقی|khas}} روحانی ۲۲-۲۴ (=صفحات کتاب).
# {{پاورقی|digar}} احمدی.
# {{پاورقی|fn}} این یک پاورقی است!
== منابع ==
* روحانی، محمد. ''ساختار فایل''. تهران: نشر، ۱۳۷۰.
* احمد، احمدی، ''فایل در فایل''. چاپ دوم تهران: نشر۲، ۱۳۷۵.
در صورتی که از بیش از یک اثر از نویسنده استفاده شده باشد هنگام استناد نام اثر نیز آورده میشود.
[ویرایش] الگوی کمکی برای یادکرد منابع در دانشنامهی بهائی
کاربران میتوانند از {{یادکرد}} برای یادکرد منابع (کتاب و مقاله) ،در موارد کلی، استفاده کنند. خروجی این الگو با ضابطههایی که در زیر توضیح داده خواهد شد منطبق است. این الگو پاسخگوی تمام حالتهای ممکن نیست. برای آگاهی عمیقتر از شیوهی ارجاع به منابع (یا حتی استفادهی درست از الگوی ذکرشده) خواندن مطالب زیر توصیه میشود.
[ویرایش] پانویس
- ^ توجه کنید که در بعضی موارد، وبلاگها و امثال آن که جزو منابع خودچاپکرده به شمار میآیند منبع خوبی برای مقالههای دانشنامهی بهائی نیستند؛ خصوصاً هنگامی که راجع به خود صحبت نمیکنند.
