تعلیم و تربیت عمومی و اجباری
از بهائیپدیا، دانشنامهی بهائی.
تعلیم و تربیت عمومی و اجباری یکی از تعالیم ۱۲ گانه دیانت بهائی است.
طبق اعتقادات بهائیان، تربیت برای جمیع بشر لازم است و بدون آن، انسان به سمت جنبهی حیوانی خود منحرف و حتی از آن پستتر میشود.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] وجوب و عمومیّت تعلیم و تربیت
به گفتهی بهاءالله تعلیم و تربیت فرض و واجب است و هر کس کوتاهی کند، از فضل حق محروم است. پدر و مادر وظیفه دارند کودکان خود را تربیت کنند و تعلیم دهند؛ اگر در این امر کوتاهی نمایند، نزد خداوند از مقصرین به حساب میآیند. طبق متن کتاب اقدس اگر پدری در تربیت فرزندش کوتاهی نماید، باید هزینهی لازم برای تعلیم و تربیت فرزندش را از او گرفت و اگر فقیر بود، بیت العدل اعظم مسئول تربیت و تعلیم فرزند است. همچنین تأکید شدهاست که اطفال نیز نهایت سعی و تلاش خود را در آموختن علوم به کار گیرند.
به علاوه، تربیت و تعلیم برای دختر و پسر به یک میزان واجب است اما در صورت عدم توانایی برای تعلیمِ هر دو، تربیت دختر ارجح است؛ زیرا دختران در آینده مادر میشوند و تربیت فرزندشان بر عهدهی آنان است.
[ویرایش] اولویت تربیت بر تعلیم
به گفتهی عبدالبهاء تربیت بر تعلیم اولویت دارد. زیرا اگر فرد، خوش طینت و خوش رفتار و با ادب باشد و حتی اگر جاهل باشد بهتر از آن است که عالم باشد ولی بد اخلاق و فاسد. پس باید در تربیت اطفال کوشش نمود تا در بلوغ گرفتار هوی و هوس نشوند و توجهشان به تحصیل فضائل عالم انسانی باشد. همچنین در مدارس نیز آموزش اخلاق و ادب باید ارجح بر آموزش علوم باشد. تربیت باید مبنی بر اصول دین باشد.
[ویرایش] تشویق و تنبیه
عبدالبهاء تأکید میکند که اگر از طفل حرکت پسندیدهای مشاهده شود، باید تشویق نمود و تحسین کرد و اگر کوچکترین حرکت بیقاعدهای دیده شود، باید نصیحت کرد. حتی اگر کمی زجر لسانی نیاز باشد مجری داشت؛ ولی هرگز ضرب و شتم جایز نیست.
همچنین استفاده از روشها و وسایلی که اطفال را در بهتر آموختن علوم یاری دهد و تشویق کند، توصیه شدهاست.
[ویرایش] وحدت تربیت و تعلیم
به گفتهی عبدالبهاء تربیت و تعلیم باید در تمام دنیا یکسان باشد و در هیچ کجا کوتاهی صورت نگیرد. اصول آداب و اخلاق در تمام دنیا باید یکی شود تا در نهایت موجب وحدت عالم انسانی شود. تربیت یکسان موجب میشود که تمام انسانها به راحتی بتوانند با هم رابطه برقرار نمایند.
[ویرایش] منابع
- عبدالحمید اشراق خاوری، پیام ملکوت، رسالهی تعیم و تربیت عمومی اجباری
- عبدالحمید اشراق خاوری، گنجینهی حدود و احکام، باب هشتم
- تعالیم بهائی، ص۳۹
