تقیه

از بهائی‌پدیا، دانشنامه‌ی بهائی.

تقیه بمعنی مستور داشتن حقیقت حال است به مقتضای مکان و زمان برای محفوظ ماندن از شر اعدا و اذیت و آزار دشمنان دین.

در اخبار ائمه اطهار که ازطرق شیعه روایت شده تاکید بسیار در باره تقیه موجود است ...

قرآن مجید مسئله تقیه تصویب شده و کتمان عقیده جایز شمرده شده‌است.