دین ابراهیمی
از بهائیپدیا، دانشنامهی بهائی.
عنوان دینهای ابراهیمی در مطالعه تطبیقی دینهایی استفاده میشود که از سنت باستانی ابراهیم در نوشتههای سامی الهام میگیرند. دیانت یهود، دیانت مسیحی و دیانت اسلام و دیانت بهائی در این طبقه قرار میگیرند[۱]. در بعضی موارد دینهای مورمون، سیک و دیگر موارد وابسته در این طبقهبندی اشاره میشوند[نیاز به ذکر منبع].
[ویرایش] دیانت بهائی یکی از ادیان ابراهیمی
نسبت بهاءالله شارع دیانت بهائی از یک سو به زردشت و از سوی دیگر به یزدگرد سوم آخرین پادشاه ساسانی می رسد. همچنین وی به ابراهیم، از طریق زوجه ثالث او یعنی قطوره منسوب میباشند. [۲] به همین دلیل است که دیانت بهائی یکی از ادیان ابراهیمی است.
[ویرایش] اعتقادات
ادیان ابراهیمی همگی معتقد به تئوری پیامبری هستند، یعنی معتقدند خداوند افرادی را انتخاب میکند و برای آنها پیغامهایی را بطور مستقیم یا با واسطه یک فرشته ارسال میکند. تئوری پیامبری در بعضی ادیان غیر ابراهیمی خدامحور میتواند یک خرافه و حتی کفر به شمار رود.
[ویرایش] منابع
- ↑ سایت موسسه گفتگوی ادیان
- ↑ نفحات ظهور بهاءالله، صفحه 15
