دین باید سبب الفت و محبت باشد
از بهائیپدیا، دانشنامهی بهائی.
دین باید سبب الفت و محبت باشد یکی از تعالیم اجتماعی بهائی است. بدین معنی که دینی که از طرف خداوند میآید، باید سبب محبت و مهربانی شود.
بهائیان معتقدند که پیامبران اصولا برای برطرف کردن اختلافات بشر و به وجود آوردن الفت و محبت بین مردم ظاهر شدهاند، بنابراین اگر دیانت هم که خود باید درمان اختلافات باشد سبب اختلاف و جنگ و جدائی شود، به گفته عبدالبهاء بیدینی بهتر از آن است.[۱]
