عید رضوان
از بهائیپدیا، دانشنامهی بهائی.
| شخصیتهای اصلی | |
| نوشتهها | |
| کتاب اقدس · کتاب ایقان کلمات مبارکه مکنونه | |
| موسسات | |
| تاریخچه | |
| شخصیتهای بارز | |
| بیشتر | |
|
نشانها · احکام
|
عید رضوان یکی از اعیاد دیانت بهائی و سلطان اعیاد این دین به شمار میرود.[۱] این عید را عید گل هم میگویند.
ایام عید رضوان از عصر سی و دوم نوروز شروع و مدت ۱۲ روز ادامه دارد. روز اول مطابق ۲۱ آوریل، اول اردیبهشت و ۱۳ شهرالجلال بدیع است. روز آخر آن مصادف خروج بهاءالله از باغ رضوان برابر ظهر روز چهل وسوم از نوروز است.[۲]
این ایام مصادف خروج بهاءالله از بغداد و ورودش به باغی در حومه این شهر به نام باغ نجیبیه در آوریل ۱۸۶۳ (میلادی) است. این باغ بعدها در بین بهائیان به باغ رضوان شهرت یافت. این ایام ایامی است که در آن بهاءالله صریحا به اصحاب خود اظهار امر کرده و مقام خود را برای اولین بار اعلان نمود. هر چند قبل از این تاریخ بهاءالله مشمول وحی الهی بود اما عید رضوان آغاز رسمی شدن و اعلان عمومی دیانت بهائی به سایر مردم گشت.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] اهمیت عید رضوان
بهاءالله مدت ۱۲ روز در این باغ توقف و سپس به سوی اسلامبول که محل تبعید بعدی وی بود حرکت کرد. به مناسبت اظهار امر بهاالله، هر سال ۱۲ روز ایام رضوان که به گفته شوقی افندی اعظم و اقدس اعیاد بهائی محسوب است جشن گرفته میشود.[۳]
روزهای اول، نهم، و دوازدهم عید رضوان از ایام محرمه دیانت بهائی محسوب است. یعنی کسب و کار تجاری در این ایام حرام است.
در رساله سوال و جواب، بهاالله این چنین گفتهاست: «اول عید، عصر ۱۳ ماه دوم از اشهر بیان است. یوم اول و تاسع و دوازدهم عید اشتغال به امور حرام است.»[۴]
[ویرایش] ایام عید رضوان
بهاءالله در اشاره به ایام عید رضوان در یکی از الواح آن روزها را روزهائی که در آن فرح و شادی عظیم ظاهر شدهاست، ذکر میکند.
دراین روزها بهاءالله به سه موضوع اشاره مستقیم میکند بدین صورت: «یکی آنکه سیف در این ظهور مرتفع است و آخر هر نفسی قبل از الف سنه ادعا نماید باطل است و ثالث حق جل جلاله در آن حین بر کل اشیاء به کل اسماء تجلی فرمود»
این پیام، ماهیت تعالیم و فرهنگ مورد نظر بهاءالله را برای عالیمان نشان میدهد.
اولین موضوع در این مطلب راجع به رفع شمشیر است، که بر طبق آن تنها راه اعلان دیانت خود را انتخاب آزادانه و قبول داوطلبانهی قلبها محسوب کردهاست. بنابر این اصل محبت و دوستی، مشورت، معاشرت و احترام به حقوق انفاک ناپذیر کلیهی انسانها عصارهی تعالیم بهاءالله محسوب میشود.
مطلب دیگر در مورد تجلی اسماء الهی بر کل اشیاء است. این اصل یکی از مهمترین اصول متافیزیک دیانت بهائی است که به شکلهای مختلف در آثار بهاءالله ظاهر شدهاست. بهاءالله در کتاب اقدس به بندگان خود دستور دادهاست که فرهنگ لطافت و پاکی را ترویج دهند.
در اینجا در واقع بهاءالله پاک بودن و نجس نشمردن افراد غیر بهائی را ذکر کرده است، اعم از اینکه از هر عقیده و نژادی باشند و بنابراین تساوی انسانها و حقوق آنها را تصریح کرده و میگوید که خداوند در روز اول رضوان با تمامی اسماء حسنی بر تمامی اشیاء تجلی فرمود و تمامی اشیاء پاک و مقدس هستند.
بهاءالله در این مطب اشاره به ادامه ظهور پیامبران پس از خود میکند. بهاءالله با این مطلب تاکید بر تاریخمند بودن ادیان الهی میکند به طوری که بعد از دیانت بهائی نیز پیامبرانی خواهند آمد تا تعالیمی را برای جهان نسبت به استعداد و نیازهای آن روز بیاورند و در اصل مسیر پیامبران پیشین چون موسی، عیسی، محمد، باب و خودش را مسدود ندانسته و ادامه آنرا گوشزد میکند.
[ویرایش] پیوند به بیرون
[ویرایش] پاورقی
- ↑ کتاب اقدس، بند ۱۱۲
- ↑ امر و خلق، جلد ۴، صفحه ۲
- ↑ کتاب اقدس، بهاءالله، بند ۷۵،۱۱۰،۱۱۲
- ↑ رساله سوال و جواب، بهاءالله، بند ۱
