عیسی مسیح

از بهائی‌پدیا، دانشنامه‌ی بهائی.

عیسی مسیح چهره مرکزی و پیامبر دیانت مسیحی است.

عیسی در زبان آرامی «از خداوند آمده» معنا می‌دهد و نخستین بار بر عیسای مسیح گذارده شد.

در باور مسیحیان عیسای مسیح صورت انسانی خداوند دانسته می‌شود و پیامبر دیانت مسیحی است. او در شهر «بیت‌اللحم» از شهرهای ایالت ناصره منطقه یهودیه (فلسطین امروز) و به باور مسیحیان و مسلمانان از یک دختر باکره و برگزیده خداوند به نام مریم به دنیا آمد.

مسیح (به عبری מָשִׁיחַ تلفظ: ماشی یه، به ارمنی משיחא ماشیها، به عربی المسیح) در دیانت یهود oint خوانده می‌شد، یعنی شخصی که به دست پیامبر خدا مسح شده‌است. بنابر متن کتاب مقدس (عهد عتیق) مسیح کسی است که به وسیله پیامبران و یا پادشاهان برگزیده خداوند برای پادشاهی انتخاب می‌شد. شیوه این انتخاب به این صورت بود که پیامبر، به دستور خداوند مقداری روغن (معمولاً روغن گیاهی) را به سر فرد انتخاب شده می‌مالید و برای او دعا می‌نمود. این عمل (مالیدن روغن و برگزیدن) «مسح کردن» نامیده می‌شد.

واژه مسیح یا ماشیح امروز به دو معنا به کار می‌رود: یکی نجات دهنده به معنای عام کلمه و نجات دهنده به معنای خاص: کسی که در آینده ظهور خواهد کرد.

[ویرایش] مسیح در باور ادیان مختلف

• در سنت یهود مسیح پادشاهی است که مسح شده‌است. پیامبران هنگام فتح بابل از آن سخن گفته‌اند و وعده دادند که کسی خواهد آمد تا سرزمین اسرائیل را رهایی ببخشد.
• مسیحیان این شخص را عیسی مسیح می‌دانند. مسیح تنها دو بار در کتاب مقدس، عهد جدید (انجیل یوحنا) ظاهر می‌شود.
• در اسلام عیسی مسیح را پیامبر می‌دانند، به این معنا که روزی به زمین باز خواهد گشت. او همراه با یکی دیگر از جلوه‌های موعود خواهد بود که در مذهب شیعه مهدی نامیده می‌شود.
• برخی معتقدند که مفهوم مسیح در نوشته‌های عبری نبوده‌است، بلکه تحت تأثیر باور زرتشتی به سوشیانت پدید آمده‌است.