كتاب دانيال نبى (باب هفتم)
از بهائیپدیا، دانشنامهی بهائی.
دانیال نبی منسوب به پادشاهان و بزرگان قوم یهود است، نوجوان بود که در سنه ۶۰۵ قبل از میلاد به اسارت سربازان بابل درآمد و از آن پس در خارج از سرزمین اسرائیل زندگی نمود و عمر طولانی خود را در خدمت به پادشاهان و بزرگان بابل و ایران گذراند. کتابی در دوازده باب از خود بجا گذاشته که جزء مهمی از کتاب عهد عتیق [۱] محسوب میشود. شش باب اول کتابش اکثرا شرح حال و حیات او است و از باب هفتم رؤیاهای او آغاز میشود. نبوات او بسیار معتبر است و ظهور اول و دوم مسیح را بدقت بشارت داده. اعتبار نبوات او در آن سطح است که مسیح در جواب حواریون زمان بازگشت خود را به تکمیل نبوات دانیال نبی موکول نموده [۲]
در باب هفتم از کتاب دانیال نبی در مورد ظهور وحوش و سلطنت آنها، کشته شدن وحوش و آمدن پسر انسان (ظهور اول مسیح) بر ابر با جلال و سلطنت ابدی او چنین نبوت نمودهاست.
- (آیه۲) پس دانیال متکلم شده گفت شبگاهان در عالم رؤیا شده دیدم که ناگاه چهار باد آسمان بر روی دریای عظیم تاختند.
- (آیه ۳) و چهار وحش بزرگ که مخالفت یکدیگر بودند از دریا بیرون آمدند.
- (آیه ۴) اول آنها مثل شیر بود و بالهای عقاب داشت .
- (آیه ۵) و اینک وحش دوم دیگر مثل خرس بود .
- (آیه ۶) و بعد از آن نگریستم و اینک دیگری مثل پلنگ بود که بر پشتش چهار بال مرغ داشت و این وحش چهار سر داشت و سلطنت باو داده شد.
- (آیه ۱۱) پس نگریستم تا آن وحش کشته شد.
- (آیه ۱۲) و در رؤیا شب نگریستم و اینک مثل پسر انسان با ابرهای آسمان آمد.
- (آیه ۱۴) و سلطنت و جلال و ملکوت باو داده شد. سلطنت او سلطنت جاودانی و بیزوال است.
[ویرایش] ارتباط باب هفتم با دیانت بهائی
[ویرایش] منبع
- ↑ منبع مورد استفاده نگارند در این مقاله کتاب مقدس از انتشارات انجمن پخش کتب مقدسه در میان ملل چاب سال ۱۹۰۴ میباشد . خوانندگان برای مطالعه متن کامل کتاب مقدس بزبان فارسی میتوانند به منابع مختلفه مسیحی از جمله به پیوندهای ذیل مراجعه نماید. [1] و [2]
- ↑ باب ۲۴ کتاب انجیل متی – باب ۱۳ انجیل مرقس – باب ۲۱ انجیل لوقا
