مشرق‌الاذکار

از بهائی‌پدیا، دانشنامه‌ی بهائی.

پراکندگی و محل مشرق‌الاذکارها
پراکندگی و محل مشرق‌الاذکارها

عبادتگاه بهائیان، مشرق‌الاذکار نام دارد که برای عبادت با خدا ساخته می‌شود. در دیانت بهائی این محل‌ها فقط برای بهائیان نیست و هر کس با هر دین و اعتقادی می‌تواند در آن به هر نوعی که علاقه و اعتقاد دارد، به دعا بپردازد.

بهاءالله بنیان‌گذار دیانت بهائی به پیروانش دستور می‌دهد[۱] که در هر شهری ساختمانی به بهترین صورت ممکن به نام خداوند ساخته شود و در آن به ذکر پروردگار پردازند. همچنین بهاءالله گذاشتن تصاویر را در مشرق‌الاذکار نهی کرده‌است.


عبدالبهاء مبیّن آثار دیانت بهائی در مورد مشرق‎الاذکار چنین می‌گوید:[۲]

   
مشرق‌الاذکار
مشرق‎الاذکار مغناطیس تائید پروردگار است، مشرق‎الاذکار اساس عظیم حضرت آمرزگار است. مشرق‎الاذکار رکن رکین آئین کردگار، مشرق‎الاذکار تاسیسش سبب اعلاء کلمة‎الله، مشرق‎الاذکار تهلیل و تسبیحش مفرح قلوب هر نیکوکار، مشرق‎الاذکار نفحات قدسش روح بخش کل ابرار، مشرق‎الاذکار نسیم جانپرورش حیات بخش عموم احرار...
   
مشرق‌الاذکار


ساختمان مشرق‎الاذکار باید نوعی بنا گردد که دارای ۹ در باشد که به ۹ خیابان باز شود و در اطراف مشرق‎الاذکار باید تاسیساتی از قبیل موسسات فرهنگی، بهداشتی، محل نگهداری بینوایان و عاجزان(دار العجزه)، محل مشورت و ملاقات، یتیم خانه و موسسات تحقیقات علمی و ... بنا گردد. مشارق‌اذکار هر یک طرحی مخصوص به خود دارند و بهائیان معتقدند که مشارق اذکار جهانیان را از ادیان و نژادهای مختلفه دعوت به عبادت خالق عالمیان می‌نمایند و نمودار عشق بشر به خداوند یگانه هستند.

هم‎چنین در مشرق الاذکار فقط باید به تلاوت دعا و آیات الهی پرداخت و نباید برای کارهای اداری از آن استفاده کرد.

فهرست مندرجات

[ویرایش] بناهای تخریب شده

[ویرایش] مشرق‌الاذکار عشق‌آباد، ترکمنستان

مشرق‌الاذکار عشق‌آباد، ترکمنستان
مشرق‌الاذکار عشق‌آباد، ترکمنستان
اوّلین مشرق‌الاذکار در سال ۱۹۰۸ در عشق‌آباد در آسیای مرکزی در روسیه ساخته شد(ترکمنستان کنونی). تا سال ۱۹۳۸ که مقامات کشوری(دولت کمونیست) آنرا تصرّف کردند بهائیان آن منطقه از آن استفاده می‌کردند. در سال ۱۹۴۸ توسط زلزله شدیدی بنایش متزلزل شد و به آن صدمه زیادی وارد آورد که به تخریبش انجامید(۱۹۶۳). مشرق‌الاذکار عشق آباد از لحاظ تاریخی از زمان خویش جلوتر بوده و علاوه بر آنکه مرکز روحانی جامعه مترقّی آن منطقه بود نشانی از افکار عملی خدمات اجتماعی بود و توابعی داشت از قبیل مدرسه، درمانگاه و مسافرخانه که همه در اطراف بنای مشرق‌الاذکار وجود داشتند.


[ویرایش] بناهای طرح‌ریزی ‌شده

  1. مشرق‌الاذکار طهران
  2. مشرق‌الاذکار شیلی
  3. مشرق‌الاذکار حیفا

[ویرایش] بناهای موجود

[ویرایش] پاورقی

  1. کتاب اقدس آیه ۶۷
  2. لوح مشهدی عبدالرزاق قمی
این نوشتار ناقص است. با گسترش آن به بهائی‌پدیا کمک کنید.