ملاحسین بشرویهای
از بهائیپدیا، دانشنامهی بهائی.
ملاحسین بشرویهای اولین مومن به باب و اولین حروف حی است.
بابالباب یکی از القاب وی است که توسط سید علی محمد باب به وی داده شدهاست.
[ویرایش] نحوه ایمان
قبل از اعلان پیامبری باب، مکتب شیخیه و بنیانگذار آن یعنی شیخ احمد احسائی و در ادامه سید کاظم رشتی مردم را آماده ظهور قائم موعود نموده بودند. بعد از وفات این دو نفر یکی از شاگردان ایشان، ملاحسین بشرویهای به دنبال موعود توصیف شده توسط استادان رفت و در روز ۵ جمادی الاولی ۱۲۶۰ (قمری) مطابق با ۲۳ می ۱۸۴۴ (میلادی) باب را دیده و در برخورد اولیه، سید علی محمد باب، ملا حسین بشرویهای را به منزل خود دعوت میکند.
چگونگی ملاقات اولیه سید علی محمد با ملاحسین را نبیل زرندی در تاریخ خود از قول میرزا احمد قزوینی که خود از ملا حسین شنیده بوده، به این مضمون تعریف میکند:
«جوانی را در بیرون دروازه شهر شیراز ملاقات کردم مرا به منزل خود دعوت کرد و بعد از گفتگوئی راجع به سید کاظم رشتی و وصیت او در زمینه پیدا کردن نایب خاص یا مهدی و علائمی که تعیین کردهاست از من پرسید چه اشکالی دارد که آن موعود من باشم؟»
پس از این سوال ملا حسین حجت میطلبد و پس از بحثی که تا سحرگاه ادامه مییابد ادعای اورا قبول میکند و به او ایمان میآورد.
واقعاً در شب ۲۳ ماه مه ۱۸۴۴ چه گفتگوئی بین سید علی محمد و ملا حسین انجام گرفته و چه زمانی به طول انجامیدهاست فقط روایت نبیل زرندی در دست است ولی آنچه مسلم است در سوره اول قیوم الاسماء - تفسیری بر سوره یوسف که در همان شب به قلم سید باب نگاشته شده است - ادعای قائمیت و صاحب شریعت بودن او مسلم است.
ملاحسین اولین کسی بود که به باب ایمان آورد. ۱۸ نفر مومن اولیه به باب را حروف حی مینامند.
