مهناز رئوفی
از بهائیپدیا، دانشنامهی بهائی.
مهناز رئوفی یکی از داستان سرایان و رمان نویسان بر علیه آئین بهائی است. وی از جمله ستیزهگران با دیانت بهائی محسوب میشود که بهائیان از ایشان به عنوان بهائیستیز یاد میکنند. کتابهای چاپ شده وی در سالهای اخیر موج انتقادی را از جانب نویسندگان غیر بهائی و بیطرف برانگیخت و در برخی از موارد از آنها به عنوان «منشور شقاوت و کوردلی» یاد میکنند. و خاطر نشان میدارند که بطور قطع اگر این سری کتابها در یک کشور آزاد نوشته شدهبود، نهادهای حقوق بشر نویسندهی آن را به اتهام ایجاد تنفر و تبعیض و تحریک به دادگاه میکشاندند[۱].
بهائیان معتقدند او با نوشتن مطالبی دروغین دربارهی اعتقادات بهائی و روابط بین اعضای جامعهی بهائی، سعی در تخریب بهائیان دارد. لازم به ذکر است که او خود را یک بهائی نجات یافته معرفی میکند که توسط یک بسیجی مسلمان شدهاست.
[ویرایش] منابع
- ↑ «مسلخ عشق»: منشور شقاوت و کوردلی، سروش مهباد یزدی، ۲۱ شهریور ۱۳۸۲
