موسیقی
از بهائیپدیا، دانشنامهی بهائی.
موسیقی در دیانت بهائی حلال است و تاثیر موسیقی بر روح انسان به نردبانی برای ارتقاء روح به مقامات معنوی تشبیه گردیدهاست. این موسیقی طبق حکم کتاب اقدس، نباید انسان را از شان ادب و وقار خارج کند و بنا بر تأکید عبدالبهاء، موسیقی باید دارای لحن و ایقاع و مقامات روحانی باشد.
عبدالبهاء، خطاب به میرزا عبدالله خان یکی از معلمین موسیقی، [۱] موسیقی را از علوم ستایش شده درگاه خداوند برشمردهاست و عبداللهخان را تشویق کردهاست که در جوامع بزرگ به بهترین نغمه، آیات را بخواند و چنان آهنگی از مشرقالاذکار بلند کند که حتی جهان بالا نیز به احتراز آید. به جهت این گونه فعالیت هاست که فن موسیقی در دیانت بهائی مقبول است.
عبدالبهاء به او گفته است: اگر توانی الحان و ایقاع و مقامات روحانی را به کار بر و موسیقی ناسوتی را تطبیق بر ترتیل لاهوتی کن. آنوقت ملاحظه فرمایی که چقدر تأثیر دارد و چه روح و حیات رحمانی بخشد. نغمه و آهنگی بلند کن که بلبلان اسرار را سرمست و بیقرار نمایی.»[۲]
[ویرایش] احکام موسیقی در کتب بهائی
در کتاب اقدس چنین آمدهاست: «شنیدن آوازها و آهنگهای موسیقی را برای شما حلال کردیم؛ مبادا آن آوازها و آهنگها شما را از شأن ادب و وقار خارج کند. شادی کنید به شادی نام اعظم من که دلها با آن به شور آید و عقلهای مقربان (پروردگار) مجذوب گردد. ما آن را نردبانی برای عروج ارواح به افق اعلی قرار دادیم. آن را بال نفس و هوی مگردانید. مبادا از نادانان باشید.»[۳][۴]
بیت العدل اعظم این چنین گفتهاست: «... این هرج و مرج ... و قوای مخربهاش ... موازین سیاسی و اقتصادی و علمی و ادبی و اخلاقی بشر را دگرگون نموده و عَلَم مفاخر تمدن عصر ما را سرنگون داشتهاست... حتی موسیقی و هنر و ادبیات که باید نماینده و هادی عواطف رقیهی عالیه و وسیله تلطیف و تسکین روح افسرده انسانی گردد، حال آیینهی قلوب تیرهی این نسل سرگردان و لاأبالی و بی سر و سامان شده و از صراط مستقیم انحراف جستهاست...»[۵]
[ویرایش] پاورقی
- ↑ آموزههای نظم نوین جهان بهائی، ص ۱۲۰
- ↑ عبدالحمید اشراق خاوری، گنجینه حدود و احکام، چاپ سوم
- ↑ «اِنّا حَلَّلنا لَکُم اِصغاءَ الاَصواتِ وَ النَّغَماتِ اِیّاکُم اَن یُخرِجَکُمُ الاِصغَاءُ عَن شَأنِ الأدَبِ وَ الوَقَارِ افرِحُوا بِفَرَحِ اسمِیَ الاَعظمِ الَّذی بِهِ تَوَلَّهَتِ الأفئِدَه وَ انجَذَبَت عُقُولُ المُقَرَّبِینَ. اِنّا جَعَلناهُ مِرقاتاً لِلعُروجِ الاَرواحِ اِلَی الاُفُقِ الاَعلی لا تَجعَلوهُ جَناحَ النّفس وَ الهَوی انّی اَعوذُ اِن تَکونوا مِنَ الجاهِلینَ.» (بهاءالله، کتاب اقدس، بند۵۱، ص۴۸-۴۹)
- ↑ آموزههای نظم نوین جهان بهائی، ص ۱۲۰
- ↑ پیام آسمانی، جلد اول
