هفتادم نوروز
از بهائیپدیا، دانشنامهی بهائی.
هفتادم نوروز مصادف است با درگذشت بهاءالله شارع و بنیانگذار دیانت بهائی. این روز یکی از ایام محرمه دیانت بهائی است. در این روز بهائیان کسب و کار خود را تعطیل میکنند.[۱]
بهاءالله ۸ ساعت بعد از غروب آفتاب روز ۲۹ می ۱۸۹۲ (میلادی) مطابق ۲ ذی القعده ۱۳۰۹ (قمری) بعد از ۴۰ سال تبعید و زندانی و نزول آثار متعدد، در تبعید، درسن ۷۵ سالگی، در عکا واقع در عثمانی، اسرائیل کنونی، جهان خاکی را ترک میکند.[۲]
پسر ارشد او عبدالبهاء تلگرافی به سلطان عثمانی «عبدالحمید» بدین مضمون میزند: «خورشید بها غروب نمود».[۳]
عبدالبهاء از تصمیم خود در قراردادن آرامگاه او در اطراف قصر بهجی، سلطان عبدالحمید را آگاه میکند. «عبدالحمید» موافقت خود را اعلام میدارد. آرامگاه او به نام روضه مبارکه قبله بهائیان عالم است.[۴]
پیکر بهاءالله در ساختمانی یک طبقه به خاک سپرده شده که علاوه بر پنج اطاق مجاورش، هال نسبتا بزرگی هم دارد که در میانش، باغچهای دیده میشود به ابعاد تقریبی چهار در پنج متر که به شکل ساده و زیبایی با گل و درخت تزئین شدهاست. پردهای توری، اطاق آرامگاه را از هال اصلی جدا کردهاست. سکوت و ممنوعیت عکاسی و فیلمبرداری در این جا مراعات میشود. بهائیان هنگام خروج، عقب عقب از در بیرون میروند و پشت به مزار نمیکنند. دورادور ساختمان آرامگاه را باغچههای زیبایی آراستهاند. ساختمان سفید رنگ دو طبقهای در همان نزدیکی است که ایوانهایی ساده اما زیبا دارد. بهاءالله در زمان حیاتش در آن میزیست. [۵]
بهاءالله در وصیت نامه خود کتاب عهدی، پسر ارشد خود عبدالبهاء را مرکز میثاق و تنها مبین و مفسر آیاتش معین میکند. بهائیان معتقدند که وصیت نامه بهاءالله گنجینهای ارزشمند است زیرا در ادیان دیگر تا به حال هیچ پیامبری چنین عهدی را تاءسیس نکرده بود تا حافظ امر او باشد و یا از وصی منصوص خود به این وضوح نام ببرد تا امر خود را از نفاق و انشعاب محفوظ دارد.
بهاءالله در قسمتی از وصیت نامه خود چنین میگوید: «...مقصود این مظلوم از حمل شدائد و بلایا و ...، اخماد نار ضغینه و بغضاء بوده که شاید آفاق افئده اهل عالم به نور اتفاق منور گردد و به آسایش حقیقی فائز... براستی میگویم لسان از برای ذکر خیر است او را به گفتار زشت میالائید... مقام انسان بزرگ است... امروز روزی است بزرگ و مبارک آنچه در انسان مستور بوده امروز ظاهر میشود مقام انسان بزرگ است اگر به حق و راستی تمسک نماید و بر امر ثابت و راسخ باشد... ای اهل عالم مذهب الهی از برای محبت و اتحاد است او را سبب عداوت و اختلاف منمائید.»
همه ساله بهائیان در این روز جلسات یادبودی به مناسبت سالگرد در گذشت بهاءالله برگزار می کنند. در این جلسات علاوه بر خواندن دعا و مناجات و قسمتهائی از تاریخ زندگانی بهاءالله زیارتنامهای در ساعت ۳ بامداد نیز خوانده میشود.
[ویرایش] پاورقی
- ↑ گلزار تعالیم بهائی، ریاض قدیمی، مؤسسه مطبوعات ملی بهائیان پاکستان، صفحه ۳۳۸
- ↑ قرن بدیع، شوقی افندی، ص ۴۴۵
- ↑ «قد افلت شمس البهاء»
- ↑ قرن بدیع، شوقی افندی، ص ۴۴۵
- ↑ «دین ایرانی» در کوه کَرمَل، مهدی پرپنچی، خبرنگار اعزامی بی بی سی فارسی به اسرائیل، بیبیسی فارسی
[ویرایش] منابع
- گلزار تعالیم بهائی، ریاض قدیمی، مؤسسه مطبوعات ملی بهائیان پاکستان
- قرن بدیع، شوقی افندی، ترجمهی نصر الله مودّت، ۱۴۹ بديع - ۱۹۹۲ ميلادی، مؤسّسهء معارف بهائی بلسان فارسی
- بیبیسی فارسی
