واقعه قلعه شیخ طبرسی
از بهائیپدیا، دانشنامهی بهائی.
واقعه قلعه شیخ طبرسی درگیری بزرگی بین گروهی از بابیان به هدایت ملاحسین بشرویهای و قدوس در مقابل قشون دولتی در سال ۱۲۶۵ بود که در قلعه شیخ طبرسی واقع در مازندران اتفاق افتاد. در این واقعه ۸ نفر از مومنین اولیه باب، مشهور به حروف حی از جمله ملاحسین بشرویهای کشته شدند.
حاضرین در قلعه که به اصحاب قلعه مشهورند، ۳۱۳ نفر بودند. بازماندگان این واقعه به بقیه السیف قلعه مشهور شدند. در این واقعه قدوس دستگیر و زندانی شد.
در ۱۰ اکتبر ۱۸۴۸ معادل ۱۸ مهر ۱۲۲۷ مطابق ملاحسین به همراه یارانش در این قلعه محاصره شدند. در ۲۰ اکتبر معادل ۲۸ مهر قدوس به آنها پیوست.
در ۲ فوریه ۱۸۴۹ معادل ۱۳ بهمن همان سال ملاحسین در همین درگیری کشته شد و بالاخره در ۱۰ مه ۱۸۴۹ معادل ۲۰ اردیبهشت سال بعد یعنی در ۱۲۲۸ با قول محاصرهکنندگان مبنی بر اینکه اجازه دهند که بابیان بروند، حلقه محاصره شکسته شد ولی پس از این اتفاق، آنها عهد خود را شکستند و عده زیادی از بابیان را کشتند.
قدوس نیز در ۱۶ مه معادل ۲۶ اردیبهشت همان سال پس از شکنجه، کشته شد.
